
Ξύπνησε ταραγμένη! Είχε δει φρικτό όνειρο! Πάντα την βασάνιζε αυτό το θέμα αλλά σπάνια έρχονταν στο όνειρο της! Ένιωθε τύψεις για ότι είχε γίνει!
Πως να επανορθώσει πια…μετά από τόσο
καιρό! Τα πράγματα είχαν μπερδευτεί πλεον μέχρι και στο μυαλό της!
-Εκείνος ίσως το έχει ήδη ξεχάσει…
Μα ξέχνιουνται αυτά? Τέτοιου είδους ιστορίες δεν λήγουν ποτέ! Σε αφήνουν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και επιστρέφουν μετά από χρονιά!
-Τι θέλω και ξύνω πληγές …ψυθηρισε ! Έψαχνε να βρει ενόχους να ρίξει το βάρος της ευθύνης που πια δεν μιλούσε με τον
αδερφό της!
Εκείνη την στιγμή που το συνειδητοποίησε, θύμωσε πολύ, αυτό που έκανε ήταν απαίσιο! Ο κύριος ένοχος ήταν εκείνη! Εκείνη επέτρεψε στους άλλους να μπουν ανάμεσα τους!
Έπρεπε τότε να στάθει δυνατή! Μα τι να διάλεγε… τον άντρα της…η τον αδερφό της…δυο στρατόπεδα χωρισμένα και εκείνη στη μέση! Ποια ήταν η οικογένεια της?
Διάλεξε τον άντρα της και τα παιδιά της, όχι απερίσκεπτα! Δεν ήθελε προβλήματα! Όμως ήταν λάθος ο τρόπος της και το ήξερε πως θα την μετάνιωνε αυτή της την απόφαση!
Κατέβητε στην αποθήκη και βρήκε φωτογραφίες από το πατρικό της…!Ήταν και εκείνος εκεί! Την έπιασαν κλάμματα !
"Τέρμα" είπε και σηκώθηκε με αποφασιστικό ύφος έτοιμη να κάνει το πρώτο βήμα! Το τηλέφωνο της φάνηκε πολύ απότομο! Δεν ήταν και λίγα τρία χρονιά! Άσε που φοβότανε μήπως είχε αλλάξει νούμερο η μήπως το σηκώσει η γυναικά του!
Ένα γράμμα σκέφτηκε και αμέσως έκατσε στο γραφείο της και άρχισε να πληκτρολογεί στο pc! Στο τέλος ξαναδιάβασε ότι είχε γραψει!Της φαίνονταν κουτό!
-Μα χωράνε τα συναισθήματα σε λέξεις είπε…Ποσό
απρόσωπο μπορεί να είναι ένα γράμμα…! Άλλωστε δεν ήταν οποίος και οποίος! Στις φλέβες τους κυλούσε το ίδιο
αίμα!
Έσβησε το γράμμα, ντύθηκε και πήγε στο γραφείο…εκεί θα τον έβρισκε σίγουρα τέτοια ώρα…
Ευχαριστω τον
Κλεαρχο για την προσληση και με τη σειρα μου προσκαλω την
Ανναμαρια τον
Αrthuro Τον
Σακη Την Ζουφιτσατο φαντασματακιΤη
Μargoκαι τον
Dark_Morpheus
Nα γραψουν την δικη του ιστοριουλα με τις λεξεις...αγγελος, ηλιος, ωρα, βροχη, σκαλοπατια!:)