Tuesday, January 30, 2007



1. Ο νόμος της σειράς: Αν περιμένεις σε σειρά και αποφασίσεις να πας στη δίπλα που κινείται πιο γρήγορα, είναι αποδεδειγμένο ότι αυτή που άφησες θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα.

02. Ο νόμος του τηλεφώνου: Όταν καλείς, λάθος αριθμό ποτέ δεν είναι απασχολημένο.

03. Ο νόμος της μηχανικής επιδιόρθωσης: Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν με γράσο ή άλλο υλικό που λερώνει, θα σε πιάσει φαγούρα στη μύτη ή κάπου άλλου.

04. Ο νόμος του εργαστηρίου: Οποιοδήποτε αντικείμενο και αν πέσει, θα κυλήσει προς το λιγότερο προσιτό για εσένα μέρος.

05. Ο νόμος του λεωφορείου: Όταν είσαι στη στάση αρκετή ώρα και αποφασίσεις και ανάψεις τσιγάρο, τότε θα έρθει το λεωφορείο.

06. Ο νόμος του τσιγάρου: Μόλις ανάψεις τσιγάρο, θα προκύψει κάτι που πρέπει να κάνεις, μέχρι το τσιγάρο να καεί από μόνο του.

07. Ο νόμος του άλλοθι: Εάν πεις ψέματα στη δουλειά, ότι άργησες επειδή π.χ. έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου, την επόμενη μέρα το λάστιχο θα σκάσει πραγματικά.

08. Ο νόμος του αφρόλουτρου: Μόλις βυθιστείς στην μπανιέρα και έχεις χαλαρώσει, θα χτυπήσει το τηλέφωνο.

09. Ο νόμος της συνάντησης: Η πιθανότητα να συναντήσεις κάποιον που ξέρεις, αυξάνεται όταν είσαι με κάποιον που δεν θέλεις να σας δουν μαζί.

10. Ο νόμος του αποτελέσματος: Όταν ένα μηχάνημα δεν δουλεύει και προσπαθήσεις να το αποδείξεις στον ειδικό που έχει έρθει να το φτιάξει, τότε θα δουλέψει.

11. Ο νόμος του θεάτρου: Τα άτομα που έχουν θέσεις όσο πιο μακριά γίνεται από το διάδρομο, φτάνουν πάντα τελευταίοι.

12. Ο νόμος του καφέ: Μόλις φτιάξεις ζεστό καφέ στη δουλειά, το αφεντικό θα σου ζητήσει να κάνεις μια δουλειά που θα διαρκέσει ακριβώς μέχρι να κρυώσει ο καφές.

Friday, January 26, 2007

Οι φιλοι μου!!!!



Xωρις τους φίλους μας είμαστε ένα τίποτα… Μόνοι και κυρίως δίχως νόημα στην ζωη μας! Ότι αναποδιά και να τύχει αν έχεις κοντά σου έναν από εκείνους τους τόσο ξεχωριστούς ανθρώπους, νιώθεις πως τίποτα δεν πάει στραβά! Όλα διορθώνονται αν νιώθεις άσχημα… αρκεί να χεις φίλους! Αλλά ακόμα και στις όμορφες στιγμές ανά δεν έχεις κάποιον να τις μοιραστείς δεν αξίζουν τόσο…! Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που μπορώ να ευχαριστώ την «μοίρα μου» είναι γιατί έχω φίλους χρονια … ! Τρεις από αυτούς όμως είναι λίγο πιο ξεχωριστοί…! Βαθιά στη μέσα μου… κάπου κοντά στην καρδιά θα υπάρχει ένα μέρος πάντα για εκείνους που μαζί τους έχω περάσει αρκετές από τις ΠΙΟ όμορφες και ΠΙΟ άσχημες στιγμές της ζωής μου!

Ο Ν. είναι ο πιο ξεχωριστός από όλους τους για πολλούς λόγους! Ένας από αυτούς είναι γιατί είναι άντρας και οι νοοτροπίες του είναι 100% αντίθετες με τις δικιες μου… ! Ομως οφείλω να ομολογήσω ότι πολλές φορές με έχει κάνει να δω τα πράγματα με το όνομα τους (πράγμα το οποίο εγω δεν συνηθίζω λόγω του ότι ζω σε ένα παραμύθι) Ο ρεαλιστής της ζωής μου λοιπόν είναι εκείνος που όταν σαν παιδί και εγω παραφέρομαι με επαναφέρει στην θέση μου και μου με «δένει» με την ζώνη ασφάλειας! Υπάρχουν βέβαια φορές που υπερβάλει …! Οι διαφωνίες μας όμως ουδέποτε κατεληξαν σε καυγά! Ποτέ δεν θα συμφωνήσουμε σε θέματα καρδιάς και σε θέματα αισθητικής…! Όμως είναι ένας από τους καλύτερους χαρακτήρες ανθρώπου που ξέρω… ( αν και άντρας !!!!!!) Είναι αρκετά χρονια φίλος μου και είμαστε μαζί και στα καλά και στα άσχημα στις ζωές μας!

Η Ρ. είναι ένα από το πιο γλυκά πλάσματα του πλανήτη μας! Έχει απίστευτο χιούμορ, αστείρευτο ταμπεραμέντο πολύ καλή φωνή και φυσικά είναι δύσκολο να περάσει απαρατήρητη! Ανήκει στις σχολικές μου φίλες (μιλάμε για χρονια τώρα….) και όπως καταλαβαίνετε οι αναμνήσεις μου μαζί της είναι οι περισσότερες! Αμέτρητες ώρες στο τηλέφωνο να αναλύουμε γεγονότα από το σχολείο( συνήθειο το οποίο δεν κόψαμε μετά την λήξη του σχολείου και το συνεχίζουμε μέχρι σήμερα) Περάσαμε μια ζωη μαζί από το πρωί τις 8 που χτύπαγε το κουδούνι για μάθημα μέχρι το απόγευμα στις 8 που τελείωνε το φροντιστήριο και πολλές φορές μέχρι τις 10( και μετά τηλέφωνο εννοείται;))! Εποχές που θα θυμάμαι για πάντα! Με την Ρ. οι ζωές μας είχανε ένα περίεργο συγχρονισμό…κάναμε τα πάντα μαζί…σε αστείο σημείο!!! Μετά από τόσα χρονια είνα περιττό να μιλάμε, μπορούμε να καταλάβουμε τα πάντα με μια μάτια!(βέβαια δεν θεωρούμε ποτέ περιττό το «μπλα-μπλα». Το αγαπημένο μου στοιχείο στο χαρακτήρα της είναι ότι είναι αστεία οοοοοολη την ώρα αλλά τόσο σοβαρή όταν χρειάζεται σε σημείο που αν δεν την ξέρεις σε εκπλήσσει!


Η Ζ. είναι η «κολλητή» μου! Είναι η πιο πρόσφατη από τους φίλους μου αλλά όπως βλέπετε την κατατάσσω στους σημαντικότερους και από δυο γίνονται τρεις! Με την Ζ γνωριστήκαμε πριν έρθουμε στο UK για σπουδές. Η πρώτη μας συνομιλία ήταν ένας ιστορικός «καυγάς» στον οποίο ………….δικαιώθηκα!!!!!:) :) :) Από την πρώτη μέρα που βρεθήκαμε στο Swansea αρχίσαμε να κάνουμε απίστευτη παρέα και μετά από ενάμιση χρόνο 24 ώρες το 24ωρο μαζί μπορώ να έχω την δύναμη να την θεωρώ πραγματική μου φίλη! Στην αρχή ίσος η ανάγκη μας για παρέα μας ανάγκασε να κάνουμε παρέα όσο γνωριζόμαστε όμως βρίσκουμε απίστευτα πολλά κοινά από πάρα πολλές πτυχές της ζωής μας! Με την Ζ. συγκατοικήσαμε για 7 μήνες σε ένα δωματιάκι 6 τετραγωνικά μέτρα και πολύ λέω χωρίς ούτε καν να διαφωνήσουμε! Απίστευτες στιγμές γέλιου σε σημείο να πονάνε οι μύες μας και να κλαίμε … Απίστευτες εξίσου στιγμές κλάματος και μουρμούρας …. Μια που είμαστε εδώ μια για τις εργασίες μια για βαθμούς μια γιατί πάντα υπάρχει κάτι να μας λείπει εδώ… και όμως! Εκτός των άλλων η Ζ. παίρνει και το βραβείο υπομονής!!!:) Με κανέναν άλλο από τους φίλους μου δεν έχω ζήσει μαζί και νομίζω ότι με την Ρ. δεν θα μπορούσα να το κάνω με τίποτα… Με την Ζ. μπορώ να συγκατοικώ άνετα στη χλιδή (φέτος) και στην τρώγλη (πέρυσι) :D


Ο καθένας τους είναι ξεχωριστός και τους αγαπάω παρά πολύ και τους τρεις! Το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι ότι πραγματικά πιστεύουν στην φίλια …ακόμα και σήμερα:)
Εύχομαι να ήμαστε πάντα έτσι…και όλος ο κόσμος να χει αληθινούς φίλους!:)

Wednesday, January 24, 2007

Πριν απο καιρο...







Θα πενθώ πάντα- μ’ακους; - για σενα

Μόνος, στο παράδεισο

Πενθώ τον ήλιο και πενθώ τα χρόνια που έρχονται

Χωρίς εμάς και τραγουδώ τα αλλά που πέρασαν

Εάν είναι αλήθεια...


(Οδυσσέας Ελύτης Απόσπασμα «Το Μονόγραμμα»)

Monday, January 22, 2007

I'm back!!!!!


Αγαπημένοι μου blogoφιλοι ειμαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι μετά από ένα μήνα διακοπών στην Ελλάδα και το μακροβούτι που έκανα στο διάβασμα προκείμενου να περάσω την στατιστική, βρίσκω από απόψε τους κανονικούς ρυθμούς της ζωής μου!!! Το μάθημα παραδόξως πήγε καλά, η μόνη περίπτωση να μην το έχω περάσει είναι να ειμαι τοοοσο άσχετη που να μην ξέρω τι έγραφα…μετά από τόσο διάβασμα όμως δεν το βλέπω πιθανό και δηλώνω αισιόδοξη! Ειμαι πολύ χαρούμενη που έλαβα τόσες ευχές για καλή επιτυχία και μάλλον πιάσανε….:)
Σήμερα σας έχω κάτι special τεστακι και τι τεστακι… Τεστ προσωπικότητας με ζωγραφική… όσοι δεν είστε και πολύ καλοί στην ζωγραφική μην ανησυχείτε… δεν θα βγει νορμάλ μόνο η ΑνναΜαρια που έχει ταλέντο:), σημασία παίζουν αλλά πράγματα και όχι κατά πόσο καλά το έχετε ζωγραφίσει…!
Οφείλω να πω πως δεν έχω διαπιστώσει αν είναι επιστημονικά αποδεδειγμένα τα αποτελέσματα του πάντως σίγουρα έχει πλάκα:)…
Have fun λοιπόν… και όσοι δεν το θεωρούν προσωπικό, πολύ θα ήθελα να διαβάσω τα αποτελέσματα σας:)

C u around!!!

Κάνε το test

Friday, January 19, 2007

Διαβασμα!!!!


Mε χάσατε παλι...ε? Την Δευτέρα δίνω στατιστική και ειμαι πολυ αγχωμένη γιατί δεν τα πάω και πολυ καλά με μαθηματικά και όπως καταλαβαίνεται είναι δύσκολο να διαβάζεις κάτι που δεν σου αρέσει και συνεπώς δεν τα πας καλά...!!!Κάνω υπομονή και διαβάζω όσο πιο πολυ μπορώ μήπως και γράψω...έστω κάτι...
Tην άλλη εβδομάδα θα μαι πιο χαλαρή και θα επανέλθω με σχολιακια στα κείμενα σας τα οποία διαβάζω και τώρα, αλλά είναι χρονοβόρο να σχολιάσω, και φυσικά με κανένα ποστάκι της προκοπής στο Blog μου!

Ελπίζω να περνάτε καλά!!!

Τα φιλιά μου σε όλους

Ανατολή

Wednesday, January 17, 2007

Κανε Παντα αυτο που νιωθεις!

«ΑΝ ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωής, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέπτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεπτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα όχι γι' αυτό που αξίζουν αλλά γι' αυτά που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια μας χάνουμε 60 δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν, θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν.ΘΕΕ μου, αν μπορούσα θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα με ένα όνειρο του Βαν Γκογκ, πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σεράτ. Θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη Σελήνη.ΘΕΕ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωής... Δεν θα ήθελα να περάσει ούτε μια μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ, θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστεύει ότι είναι η αγαπητή μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα. Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται.ΣΤΟ μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι τον θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.ΕΜΑΘΑ τόσα πράγματα από σας τους ανθρώπους, έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.ΕΜΑΘΑ πως, όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του για πρώτη φορά τα δάχτυλα του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα. Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.ΕΙΝΑΙ τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν, αλήθεια, πολύ, γιατί θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σε αυτή την βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθάνω.ΝΑ λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέπτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σε έβλεπα να κοιμάσαι, θα σε αγκάλιαζα σφικτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.ΑΝ ήξερα πως αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις από την πόρτα, θα σε αγκάλιαζα και θα σου έδινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά να σου δώσω κι άλλο. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούσω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σε έβλεπα, θα έλεγα... σ' αγαπώ και δεν θα υπέθετα ανόητα ότι το ξέρεις ήδη.ΥΠΑΡΧΕΙ πάντα ένα αύριο και η ζωή μάς δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει. Αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θέλω να σου πω πόσο σ' αγαπώ και πως ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.ΤΟ αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος, σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους τελευταίους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό, μην περιμένεις άλλο, κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου. Πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι και φέρσου τους καλά. Βρες χρόνο για να τους πεις "συγγνώμη, συγχώρεσέ με, σε παρακαλώ, ευχαριστώ" και όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις....ΚΑΝ' ΤΟ σήμερα, γιατί, αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία».



Αν με γνωριζατε εξω απο τα ορια του Internet τωρα θα λεγατε..."Δασκαλε που διδασκες"
Αυτο ομως πρεπει να κανουμε να εχουμε το θαρος της γνωμης μας και να λεμε οτι σκεφτομαστε και οτι νιωθουμε...Αυριο μπορει να μπορουμε να το κανουμε...ενω τωρα εχουμε την ευκαιρια!!!
Μιας και εχω την υγεια μου σημερα λοιπον παω να διαβασω...:D

Καλημερα και φιλακια πολλα

Sunday, January 14, 2007

Back to Swansea


Επέστρεψα και εγω… οχι ότι ήθελα κιόλας αλλά οι υποχρεώσεις της επόμενης εβδομάδας έπνιγαν τον μυαλό μου και ήθελα να τις βάλω σε τάξη… άμα δεν εισαι στο χώρο του εγκλήματος δεν μπαίνουν σε τάξη απο μόνες τους και δεν προτίθεται κανένας απο τους αγαπημένους μου φίλους στην Ελλάδα που περνάμε τόσο καλά άμα είμαστε μαζί….

Εκείνοι βλεπεις κάθονται τώρα γιατί οι έλληνες είμαστε πάντα υπέρ των καταλήψεων!!!!
Και εγω ειμαι… δεν λέω…αλλά εγω αν και ελληνίδα ειμαι λίγο μακριά και δεν πιάνεται;)

Καλά ήτανε παντως... γυρίσαμε την νύχτα κοιμηθήκαμε την μέρα…,ξεφαντώσαμε... το θέμα είναι ποιος μαζεύεται τώρα να διαβάσει ….
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ.........!!!!!!!!

Ε τώρα αυτό δεν θεωρείται post ένα γεια είπα να πω και ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ:)

τα λέμε από αύριο παίδες…τα σχολιακια αρχίζουν από αύριο…. Τα φιλια μου σε όλους!!!