Μια ανάσα ζωής...

Το πιο μαγικό κομμάτι της ζωής μου είναι η αναπνοή σου. Όταν τη νιώθω να με καίει… όταν είσαι δίπλα μου πάνω μου μέσα μου…Δεν ξέρω τι μαγικό αιθέρα περιέχει αλλά μοιάζει με θαύμα να σε νιώθω να ανασαίνεις στο πλάι μου. Αυτή η αίσθηση του «είμαι εδώ» με συγκλονίζει…Εκείνη την ώρα είναι που σιγουρεύομαι ότι δεν είσαι όνειρο όπως συνήθως φωλιάζεις μες στις σκέψεις μου. Εκείνη την ώρα είναι σαν να ζω για να σε νιώθω να με ζεσταίνεις με την ρυθμική αυτή ανάσα γεμάτη παθός που μόνο κάποιος με καρδιά μπορεί να αισθανθεί… Κάποιος που το λέει η ψύχη του να ζει τις μικρές αυτές χάρες που προσφέρει μια στιγμή. Και εγώ είμαι μια από εκείνους τους ανθρώπους…!!! Σε ευχαριστώ λοιπόν για αυτό το δώρο που μου χαρίζεις…σε ευχαριστώ που υπάρχεις και είσαι τόσο υπέροχος ….που αφοπλίζεις τις σκέψεις μου και δεν είναι ικανές να γίνουν λόγια….γιατί ενώ είναι χρυσός φαίνονται σα μπρούτζος…Ελπίζω μόνο να το ξέρεις…γιατί εγώ…δεν θα στο πω ποτέ!.-

Ψευδαισθήσεις

Έρχεται μια μέρα που γίνεσαι κυνικός τελικά. Αντιμετωπίζεις κυνικά ακόμα και εκείνους που αγγίζουν τις πιο ευαίσθητες χορδές σου. Εκείνους που μέχρι χθες η παρουσία τους ήταν κάτι σαν γιορτή μέσα στην μέρα σου. Λες « αντίο» και δεν αλλάζεις απλά σελίδα, αλλά κλείνεις το βιβλίο. Αυτή τη στιγμή απλά συνειδητοποιείς ότι βαρέθηκες να συμπληρώνεις κενά. Συνειδητοποιείς απλά ότι έχεις και εσύ κενά που θες κάποιον να στα γεμίσει.

Ενοχές? Γιατί? Και εκείνος θα σε αντικαταστήσει. Αργά η γρήγορα θα γίνει. Έτσι είναι η ζωή. Χάνεις χρόνο αν νομίζεις ότι αξίζει το κόπο… αν τελικά δεν αξίζει βρίσκεις λεία για κυνήγι. Η’ ακόμα καλυτέρα γίνεσαι εσύ λεία. Δεν ωφέλει σε τίποτα το στυλάκι «Πηνελόπης» ούτε κάνεις θα το εκτιμήσει. Το μόνο που κερδίζεις είναι μια υφαντή κουρτίνα και έναν γέρο που δεν έχει πια ελπίδες να τον θέλει η Κίρκη και οι σειρήνες και ΑΠΛΑ γυρίζει στην ΙΘΑΚΗ του. Προς τι λοιπόν οι ενοχές? Αν μη τι άλλο οι μνηστήρες είναι εκεί… προς εκμετάλλευση. Θα χεις κάτι να θυμάσαι από τη μοναξιά των νιάτων σου. Καλή η πιστή αλλά η απιστία ακόμα καλύτερη. Αν είναι απιστία…

Φταίω. Δεν λέω. Ας έφευγα νωρίτερα. Κάνεις δεν με κράταγε. Εγώ καθόμουν και σε χάζευα σαν αξιοθέατο. Αναρωτιέμαι αν και αυτές οι στιγμές της ανταπόκρισης σου ήταν αλήθεια ή τις έπλασε το ίδιο άρρωστο μυαλό που με έκανε να μένω εκεί και να σε κοιτάζω… Τι στα λέω? Λες και με καταλαβαίνεις… Φεύγω…

Θα μου λείψεις…

ΚΜ

Καμία φορά αναρωτιέσαι… Αξίζει το κόπο να περιμένεις τον Άγιο Βασίλη? Αφού ξέρεις ότι δεν υπαρχει…. τι σε κάνει να μένεις πιστή σε ένα μύθο… επειδή βλέπεις φωτογραφίες του και ακούς διαφορές ιστορίες σχετικές με αυτόν..δεν είναι απόδειξη ύπαρξης του καλή μου. Και να πεις ότι το κάνεις για το «δώρο»… Δεν ισχύει…. ποτέ δεν σου λειψέ… πάντα είχες παρά πάνω από ένα κάτω από το δέντρο, και τα αξίζεις… Γιατί δεν σ’αρέσει που άνθρωποι που σ’αγαπάνε σου φέρνουν δώρα τα Χριστούγεννα και εσύ επιμένεις να πιστεύεις σε ένα μύθο που δεν υπάρχει? Τρομάζω να σκέφτομαι ότι προτιμάς ένα ψέμα από την αλήθεια… που δεν στερείται ομορφιάς….! Ουσιαστικά προστατεύεις στωικά μια γυάλα ένα ψέμα… Γιατί? Επειδή κάποτε σου δώσε πολύ χαρά… Τώρα όμως? Που ξέρεις ότι είναι ψέμα? Γιατί επιμένεις? Νομίζω ότι η αλήθεια είναι πολύ πιο όμορφη και αν ανοίξεις τα μάτια σου, θα τη δεις και εσύ! Δώσε την ευκαιρία επιτέλους γύρω σου…. Σε κάποιον άλλο… και είμαι σίγουρη ότι όταν το τολμήσεις… θα μετανιώσεις που έχασες τόσο καιρό μένοντας πιστή στο «μύθο» του….

ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΣΤΟΛΙΔΑΚΙ - ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΣΗΜΑΚΗΣ

http://www.youtube.com/watch?v=NdC0zfQY5fg

Tι όμορφα λογια! Οι στίχοι του Γιάννη Ζουγανέλη...! Έκπληξη?Εξαιρετικά πολυτάλαντος ανθρωπος! Και η φωνή του Βαγγελη Ασημακη μας ταξιδεύει...

regret

.-

...

Κούραση.

ΑΝ ΣΕ ΑΓΑΠΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΠΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΛΕΒΕΙΣ...

Aν ποτε ομως πεσεις στο ιστολογιο μου και το δεις...χαμογελα...και πες ....τιποτα σημαντικο...ζω μοναχα εν λευκω... θα μου λειψεις σιγουρα...!!!