Friday, February 02, 2007

Το ονομα σου!!!!

Έχεις υπέροχο όνομα

Χαμογελάω τώρα που το συλλαβίζω και μ’ αρέσει να το προφέρω!
Νομίζω ότι δεν εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία να το λέω συχνά όταν μπορούσα…τότε προτιμούσα άλλα… Όχι γιατί δεν μ’ άρεσε αλλά το θεωρούσα δεδομένο! Η αλήθεια είναι ότι ίσως και τώρα το ίδιο να έκανα αν ξανάρχιζε από την αρχή! Όμως δεν θα ήταν σωστό… έχεις το πιο όμορφο όνομα του κόσμου !!!! ! Μου έρχονται στο μυαλό στιγμές απλές που άρθρωνα το όνομα σου και εσύ γύρναγες με το κλασικό ύφος σου και χαμογέλαγες… Τώρα στο δρόμο καμία φορά τυχαία αν σε δω θα σε φωνάξω… Χωρίς την κτητικη αντωνυμία μετά το όνομα!
Ένα σκέτο όνομα…
Που για μένα σημαίνει τόσες στιγμές τόσες ώρες… τόσος καιρος!

"Οσα τραγουδια και να γραψω παλι τον ηχο σου θα ψαξω..."

15 comments:

Natalia said...

Κι εκείνη η απουσία του κτητικού πόσο εκκωφαντική είναι .....

candy's τετραδιακι said...

Δενομαστε με κεινο το ονομα και χωρις να το καταλαβουμε συμπαθουμε κι ολους εκεινους που εχουν το ιδιο..:)

Μακια ανατολιτσα:***

Ασκαρδαμυκτί said...

Ααααα... κι εγώ έχω ωραίο όνομα!
Και με την "κτητική" γίνεται ακόμα καλύτερο ξέρεις...

Παιδίσκη ερωμένη said...

Αχχχχ...

Ο Πρίγκηψ λατρεύει το : "Αχ Κωνσταντίνε μου.."

....

George said...

Την κτητική αντωνυμία άραγε θα την φωνάξεις ψυθιριστά για σένα; Αν ναί ίσως να υπάρχει ελπίδα;

GerasimosGR said...

ήταν ένα όνομα, ήταν μπαλάντα από κάποιο μπλούζ, αργά, εκεί, κατά τις 11:30 το βράδυ. Χωρίς λόγια. Πρόσωπο που μπορείς να αγαπήσεις. Η σκέψη του απόψε, σαν όνομα, είχε την ιδιότητα της στοργής, απέναντι σ' εκείνη, πάντα μες το νου του.
Ακουγόταν αγαπημένη μουσική. Απόψε το βράδυ, όλοι οι άνθρωποι είχαν λάβει επουράνιο δώρο, ηρεμίας και εσωτερικής πλήρωσης. Το έβλεπες σε κάθε blog που σε προσέλκυε το περιεχόμενο.
Εκείνος θυμήθηκε, την τελευταία φορά που προσπάθησε να αγαπήσει και πόσο γεμάτος αισθάνθηκε.
Θυμήθηκε τα τριαντάφυλλα στα μαγαζιά που τον περίμεναν, κάπου, να τα προσφέρει.

Serenity said...

Η ωραιότερη προσφώνηση είναι αυτή, το όνομά μας, σκέτο! :)

Arthuro Bandini said...

Ανατολή (με ή χωρίς το "μου" είναι καλύτερα..?) δεν είναι υπέροχο πόσα συναισθήματα μπορεί να χωρέσει μια απλή λέξη..??Μια απλή λεξούλα μονάχα που μπορεί να μας προκαλέσει ατελείωτους συνειρμούς.Δεν είναι απίθανο..?

:)

Ανατολή said...
This comment has been removed by the author.
Ανατολή said...

*Nαταλια μου δυστυχώς πρέπει να παραδεχτώ ότι έχεις δίκιο!:(

*Candy μου δεν θα συμφωνήσω! Δεν συμπαθώ όλους τους άντρες με αυτό το όνομα… το λέω γιατί συμβαίνει να γνωρίζω αρκετούς και πράγματι μερικοί από αυτούς μόνο συμπαθείς δεν είναι:)

*Ασκαρδαμυκτι να ρωτήσω πως σε λένε?:D Τώρα όσον αφορά την κτητική…αυτό είναι αποκλειστικό προτέρημα που το έχει το Μεράκι ;)

*Παιδίσκη… Να του το λες τότε;)

*George ειμαι λίγο πιο θαρραλέα …δεν θα το μέγα ψιθυριστά… θα το κόλλαγα και καλά τυχαία μετά το «τι κανείς» ;) και εκείνος ας το έπαιρνε όπως ήθελε εγω πάντως το «μου» θα το είχα πει και κυρίως για να το ακούσω εγω!!:)

GerasimosGR αυτό θα υποθέσω ότι είναι κάποια προσωπική εμπειρία…Δύσκολες αυτές οι στιγμές!

Serenity δεν έχεις και άδικο αλλά εντάξει και το «Αγάπη μου» δεν είναι και άσχημο:)


Arthuro Bandini ξέρω πολλές λέξεις που χωράνε συναισθήματα και είναι όντως όλες υπέροχες… Αλλά προτιμώ την μαγεία της ματιάς! Κοίταγμα που σημαίνει ένα κατεβατό από λέξεις … Στην περίπτωση όμως που δεν υπάρχει επαφή…η λέξεις καλύπτουν το κενό! Να ρωτήσω κάτι αν δεν ειμαι αδιάκριτη… το ψευδώνυμο το πήρες από το βιβλίο «Τα δάκρυα του θεού»???

Arthuro Bandini said...

Ααα..Και επειδή πριν ξέχασα να σου απαντήσω..Το ψευδώνυμο το πήρα από άλλο βιβλίο.Από το "Ask The Dust" του John Fante..
Πουφ...
Η μάσκα έπεσε...

Ανατολή said...

Στο εγγυομαι οτι αποκλειεται να μπει κανεις σε παλια σχολια ;) μεταξυ μας θα μεινει..χαχαχα

annamaria said...

Α μην το λες αυτο, ποτε δεν ξερεις ..... :)
Μπηκα εγω !!!!

Οσο για το ονομα ...
καλη μου Ανατολη, ακομα και Τραμπακουλα να τον ελεγαν αυτον που αγαπαμε,,,,το ομορφοτερο ονομα στον κοσμο θα ηταν!!

Ανατολή said...

Πραγματι εχεις απολυτο δικιο και στα δυο..Ενταξει απο οτι ειδα το πρωι που διαβαζα τα ποστ του Αρτουρο μαλλον και παλι δεν βγαινει και πολυ παρα εξω το μυστικο:)
Για το ονομα οφειλω να ομολογησω οτι το "τραμπακουλα" με εκανε και γελασα πολυ:D αλλα αν το ελεγαν ετσι με την ιδια αγαπη θα το εκφωνουσα οπως ειπες και εσυ...;)

zoufitsa said...

Αυτο το "μου" ειναι τα παντα και ποσο δυσκολα ειναι ολα οταν χαθει...

Καλησπερα Κουκλιτσα ...